De schepping is de neerslag van de goddelijke harmonie

Op maandag 14 oktober heeft Ronald van Vierzen een lezing gehouden in onze loge, met als onderwerp: De Gulden Snede en het begrip Oneindig

De Gulden Snede is een bijzondere meetkundige verhouding die op vele gebieden voorkomt. Een lijn van A naar C wordt op punt B ‘gesneden’ in een bepaalde wetmatige verhouding. Het kleinere deel verhoudt zich tot het grotere als 1:1,618 , ofwel 1 staat tot de Griekse letter Phi. Maar ook het grotere deel A-B verhoudt zich tot de hele lijn als 1:Phi.

Op veel schilderijen kan je ‘gulden rechthoeken’ vinden. Seurat en ook Mondriaan gebruikten de Gulden Snede, al of niet bewust en in de renaissancetijd pasten Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rafael en andere kunstenaars het veelvuldig toe.

Men kan het terugvinden in de Notre Dame in Parijs en het Parthenon in Athene. Zelfs de Piramiden van Cheops zijn gebouwd in de verhouding van de Gulden Snede. Ook in het menselijk lichaam, gezicht, handen, armen, zijn deze verhoudingen te vinden.

Dat wij nog steeds zo geïnteresseerd zijn in kunst uit het verleden komt misschien wel door de gulden snede. Daardoor ontstaat harmonie en schoonheid. Waar haalden de oude meesters die kennis vandaan? In de Griekse tijd waren diverse mysteriescholen waar wiskundige verhoudingen werden onderzocht. Na jarenlange studie kon men geestelijk ingewijd worden.

Pythagoras stelde: ‘de grondslag van alle dingen is te vinden in getallen, figuren en getalsverhoudingen, waarvan je de maatgeving moet onderzoeken langs mathematische weg’. Hij zegt dus eigenlijk al dat de oorsprong/grondslag is te vinden in de geestelijke wereld en  uitdrukking is van de geestelijke wereld. Dat moesten de leerlingen ook in zichzelf onderzoeken en vinden; dan pas konden ze het waarnemen en de diepere zin ervan begrijpen. De schepping in de stof is dus een deel (afsplitsing) van de alles omvattende geestelijke wereld.

Overal kunnen we de verhouding het kleine tot het grote en het grote tot het totaal terugvinden. Het is bijzonder dat het getal Phi 1,618 eigenlijk veel langer is, eindeloos veel cijfers achter de komma heeft. Het is dus niet exact weer te geven, tot frustratie van veel wetenschappers. Datzelfde geldt voor het getal Pi, 3,14….., de verhouding middellijn tot cirkel. De geest drukt zich uit in de stof, maar laat zich er niet in vastleggen! De schepping is de neerslag van de goddelijke harmonie.

Na de pauze kwam het begrip oneindig aan de orde. Via sinus, cosinus en tangens, cirkel en diverse gradenberekeningen bleek dat het begrip oneindig een onjuiste term is. Het bestaat niet in de fysieke wereld; is eigenlijk een vertaling van de onstoffelijke geestelijke wereld. In wat genoemd wordt het middernachtelijk uur, kijkt men terug op het vorige leven en trekt daaruit conclusies voor het volgende leven; iets wat in de christelijk wereld was afgeschaft: er is wel een hiernamaals, maar niet een ‘hiervoormaals’.

Een bijzondere en boeiende avond, waarover we nog lang niet uitgepraat zijn, zoals bleek uit de vragen aan het eind van de avond. Reuze bedankt Ronald!

Lezing 4 oktober: ‘De Gulden Snede en het begrip oneindig’

Ronald van Vierzen, studeerde elektrotechniek in Delft en werkt in de chipindustrie. Hij werd antroposoof en schreef een boek over klassieke homeopathie versus reguliere geneeskunde. Hij benut de antroposofie om spiritualiteit en wetenschap met elkaar te verbinden en publiceert daarover in tijdschrift Kore. Op 14 oktober geeft hij de lezing ‘De Gulden Snede en het begrip oneindig’. U bent van harte welkom!

De Gulden Snede is een heel specifieke verhouding van twee afmetingen die in veel kunstwerken is toegepast. Wat maakt die verhouding zo specifiek? Een korte reis door de kunstgeschiedenis leert dat de Gulden Snede al ver voor onze jaartelling bekend was. Door wie of wat hebben de grote meesters in de kunst zich laten inspireren? Wat is het werkelijke geheim achter de Gulden Snede?

Het wiskundige begrip ‘oneindig’ is eigenlijk niet door het verstand te bevatten. Pas wanneer we beseffen dat de wiskunde de aardse neerslag is van kosmische wijsheid, krijgt het woord ‘oneindig’ een heel andere betekenis en levert het aanwijzingen op voor iets dat binnen de christelijke kerk wordt ontkend, namelijk het bestaan van een vóór-geboortelijk leven. Zelfs het principe van reïncarnatie is uit de meetkunde af te leiden.

Maandagavond 14 oktober 2019, aanvang: 20.00 uur
Adres: Laan van Meerdervoort 1-A, 2517 AA Den Haag
Prijs: gratis voor leden, niet-leden € 6,-

Start 10 oktober: Kennismaking met de Theosofie

Door een aangeboren nieuwsgierigheid en het verlangen om de wereld om ons heen en vooral onszelf te begrijpen, bewandelen we als mens het levenspad op zoek naar antwoorden. Wie tijdens die reis de theosofie ontdekt, krijgt al snel door dat deze levensbeschouwing toegang geeft tot een schatkamer vol eeuwenoude geschriften en esoterische kennis. Maar waar te beginnen?

De theosofie kan structuur aanbrengen in de enorme hoeveelheid beschikbare literatuur en artikelen op het internet. Ze kan als gids dienen om in een nimmer aflatende stroom van informatie die dagelijks op ons afkomt, datgene eruit te halen wat werkelijk van belang is. Ook zijn de studies die de theosofie aanbiedt, een uitstekende manier om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen. Een noodzakelijke kwaliteit om de grote waarheden te kunnen ontsluieren.

Tijdens de acht kennismakingsbijeenkomsten voor geïnteresseerden die nog weinig af weten van de theosofie, zullen we met het boek ‘Theosofie, eeuwige wijsheid voor deze tijd’ als leidraad, de volgende onderwerpen bespreken:

1e bijeenkomst – “Theosofie als wijsheid” Het woord theosofie betekent letterlijk ‘goddelijke wijsheid’. Wat is wijsheid precies? Kun je die verwerven of ontwikkelen? Een belangrijk thema in de theosofie is vrijheid van denken. Wat betekent dit in communicatie met anderen? Wat is een dialoog?

2e bijeenkomst – “De eenheid van mens en universum” Broederschap der mensheid is het eerste doel van de Theosofische Vereniging. Wat is de betekenis hiervan?

3e bijeenkomst – “Wat is meditatie?” Meditatie is eigenlijk altijd een belangrijk onderdeel van een spiritueel leven. Wat is het doel van meditatie? Hoe kun je zelf mediteren? Hoe vind je je eigen manier van mediteren?

4e bijeenkomst – “De mens als samengesteld wezen” Het theosofisch mensbeeld. De aura van de mens en de chakra’s.

5e bijeenkomst – “Het pad van geestelijke ontwikkeling” Het spirituele pad in o.a hindoeïsme en boeddhisme.

6e bijeenkomst – “Evolutie en het ontstaan van het heelal” Alles in het heelal ‘leeft’ en ontwikkelt zich. Wat is het allereerste begin? Wat is het einddoel van deze ontwikkeling?

7e bijeenkomst – “Karma en reïncarnatie” Karma als kosmisch evenwicht. De dood ‘en daarna’ in verschillende religies. Het Egyptisch dodenboek.

8e bijeenkomst – “De Theosofische Vereniging” Hoe zit de vereniging in elkaar, internationaal en in ons land. Geschiedenis en het heden.

vlinders, transformatie, kennismaking met de theosofieOnder leiding van Jan Maarten Braak | Aanmelden: tvndenhaag@gmail.com

Data 2019: 10/10, 14/11, 12/12
Data 2020: 09/01, 13/02, 12/03, 09/04, 14/5
Tijd: donderdag van 19.30 – 21.30 uur, zaal open 19.15 uur
Locatie: Laan van Meerdervoort 1-A, 2517 AA Den Haag
Kosten: € 50,- voor 8 bijeenkomsten. Koffie en thee zijn gratis.

Het boek ‘Theosofie – eeuwige wijsheid voor deze tijd is bij de cursus inbegrepen.

Dood gaan is niks om bang voor te zijn

Lezing van Tim Wyatt ‘redefining death’ 29-4-2019

Tim is zeer belezen op het gebied van de dood. Hij ziet het als zijn taak om mensen kennis te laten maken met het fenomeen dat doodgaan niet erg is en niks is om bang voor te zijn. Zo lang we het begrip dood niet vatten, kunnen we het leven niet doorgronden. De angst voor de dood vergiftigt ons leven.

Waarom veroorzaakt de dood zoveel angst? Onze perceptie van doodgaan is erg belangrijk wanneer ons stoffelijk lichaam achterlaten. Theosofie levert een uitgebreid verhaal over ons leven, onze kosmos en leert ons dat alles cyclisch is en onderworpen aan kosmische wetten, van een klein atoomdeeltje tot complete heelallen.

De dood van het fysieke lichaam veroorzaakt veel van deze angst. In de theosofie bestaat ons fysieke lichaam niet op zichzelf, maar is het één van de zeven lichamen, die we na onze dood één voor één afwerpen. Dood zou je kunnen beschouwen als een deur naar een volgend leven. Ook al zijn we al diverse keren doodgegaan, we hebben het nog steeds niet verwerkelijkt na al die keren. Terwijl het vergelijkbaar is met het lopen naar een andere kamer, of het wisselen van kledingstukken.

Karma en reïncarnatie zijn belangrijk om dood te begrijpen. Het betekent niet dat je achterover moet leunen en niets doen, maar dat je actief je schulden kan inlossen en stappen kan maken op het pad. Dit kan door je bewust te zijn van je gedachten en handelingen.

Het hebben van één ziel die na je dood afgedankt wordt naar een verblijf in een eeuwige hemel (of hel) is volgens de theosofie onmogelijk, aangezien niets eeuwig is in de natuur. Het zou enorm inefficiënt zijn als ons delicaat opgebouwde lichaam zo kort in gebruik zou zijn om alleen maar doelloos door het leven te sukkelen.

Het is moeilijk om bestaan van leven na de dood te bewijzen, maar Dokter Ian Stevenson heeft onderzoek gedaan naar kinderen in India die hun vorige levens herinneren:

Daarnaast zouden irrationele angsten signalen kunnen zijn van vorige levens, net als het kunnen begrijpen van andere talen. Tim verwijst ons naar de Institute of Noetic Sciences voor wetenschappelijke uitwerking van theosofische leringen, zoals bijvoorbeeld dat alles met elkaar verbonden is met het ene.

Nu aanmelden: Inleiding in de Theosofie

Wie aan een studie van de Theosofie begint krijgt al gauw in de gaten dat hij of zij te maken heeft met een grote hoeveelheid uiteenlopende literatuur die vaak nog erg moeilijk is ook. Toch is het juist de Theosofie die structuur zou kunnen aanbrengen in de grote hoeveelheid esoterische kennis waar wij tegenwoordig via boekhandels, bibliotheken en internet de beschikking over hebben. In deze introductiecursus worden, met ruimschoots gelegenheid tot vragen en gesprek, de volgende onderwerpen behandeld:

  • Oorsprong en doel van het Al en het leven
  • Natuur, mens en evolutie
  • Zichtbare en onzichtbare gebieden van de werkelijkheid
  • Het bouwplan van de kosmos
  • De mens als samengesteld wezen
  • De dood en daarna
  • Karma en reïncarnatie
  • Vrije wil
  • Mysteriescholen en inwijding
  • Het Pad

Docent: Wim Leys
Data: 7-10-2018, 21-10-2018, 4-11-2018, 18-11-2018, 2-12-2018
Tijd: zondagmiddag, 15.00 – 17.00 uur (zaal open 14.40 uur)
Locatie: Laan van Meerdervoort 1-A, 2517 AA Den Haag
Kosten: € 30,- voor vijf bijeenkomsten, inclusief materiaal.
Aanmelden: Wim Leys, tel. 06-33 74 00 08 of 
wimleys@ziggo.nl

Download hier de flyer Inleiding in de Theosofie 2018.

Lezing 4 juni: ‘Life between lives’ door Alice Bouwland

In alweer de laatste lezing van dit seizoen zal Alice Bouwland vertellen over ‘Life between lives’, het werk van Michael Newton over het leven TUSSEN incarnaties in.

Alice Bouwland (1955) is sinds lang lid van de Theosofische Vereniging. Zij werkt als personeelsbegeleider en communicatietrainer op een hogeschool. Processen rondom het sterven hebben haar bijzondere interesse.

Velen kennen de diepzinnige theosofische leringen rondom het sterven. Toch blijft de beschrijving vrij algemeen. Dr. Michael Newton verrichtte decennialang empirisch onderzoek naar het tussenbestaan en wist de processen tussen twee levens in detail te beschrijven.

Dit leverde fascinerende inzichten op, verworven via LBL, een door hem ontwikkelde hypnotherapeutische methode, waarbij dat wat de overledene meemaakt systematisch werd onderzocht. In diverse boeken beschrijft hij fasen, plaatsen, opdrachten en begeleidende wezens die overledenen helpen om tot nieuwe incarnaties te komen.

In deze powerpointlezing zullen we dit werk aan de orde stellen en vergelijken met de theosofische inzichten.

Wij zien ernaar uit u in de Loge te begroeten voor deze bijzondere avond. Voor leden is deze lezing gratis toegankelijk. Niet leden betalen € 6,- toegang (inclusief een kopje koffie of thee met wat lekkers).

Lezing Henk Blezer, Karma in boeddhisme

Het summum is de macht van karma te breken, zodat je kunt kiezen om terug te komen

Het begrip karma is bezig aan een opmars. Iedereen weet ongeveer wat het betekent, maar hoe werkt karma eigenlijk? Wie of wat is er verantwoordelijk voor de daden in een vorig leven, of zelfs maar de daden van het voorgaande moment? Om antwoord te krijgen op deze vragen nodigden wij boeddholoog Henk Blezer uit.

Voor de meeste mensen is karma heel nauw verbonden met boeddhisme, maar eigenlijk gaan deze leer en het karmaprincipe niet goed samen. Als je de ideeëngeschiedenis van het boeddhisme goed bestudeert, wordt al snel duidelijk dat de boeddhisten het karmabeginsel niet uitgevonden hebben. Het boeddhisme kent immers het begrip “zelfloosheid”. Als het ‘’zelf’’ instabiel is, voortdurend verandert en uit allerlei factoren bestaat die soms bij elkaar komen, soms uiteengaan, wat houdt karma dan bij elkaar? Als er geen identiteit bestaat, geen relatie is tussen wie een persoon nu is en straks in een volgend leven, hoe blijft karma dan eigenlijk verbonden met die non-identiteit?

Een van de oplossingen die daarvoor bedacht is, is dat karma voortduurt in samskara (mentale formaties) als imprint in de vijfde skandha (onderscheidingsvermogen, perceptie) en als zodanig het lichaam verlaat bij de dood en mee-reïncarneert in een nieuwe levensvorm.

Vanuit het oude boeddhisme gaat karma vaak over hel en verdoemenis geïllustreerd met afbeeldingen van Yama, de heer des doods, en diverse soorten hellen. Oud boeddhistische en oude Indiase notities over karma staan in kosmologische context. Er zat een heel wereldbeeld achter, denk aan de zes rijken van wedergeboorte. Tegenwoordig interpreteren we karma bij voorkeur in psychologische context.

Samsara betekent letterlijk samenstromen, maar wordt heel vaak voorgesteld als een cirkelbeweging. Er zijn zes rijken waar een bepaalde hiërarchie in zit. Godenrijk, Rijk titanen, half goden (demonen), Mensenrijk, Dierenrijk, Rijk van Hongergeesten en Hellen (oude boeddhisme telt er vijf omdat 2 en 5 vaak samengenomen worden).

Het meest verkiezingswaardige rijk is mensenrijk, dit geeft de mogelijkheid een dharma te omarmen, een leraar te ontmoeten, boeddhisme te beoefenen. In het godenrijk komen wezens terecht met heel veel verdiensten. Die hebben de neiging te gaan rentenieren en dan komt er van de praktijk niet veel meer terecht. Het godenrijk is echter geen eindstation, het is onderdeel van samsara. Je bent er gevrijwaard van lijden, het is er prettig, maar zodra je goede karma opgesoupeerd is, val je er weer uit. De kans is groot dat je daarna in het rijk der hongergeesten terecht komt (pretas= zij die voorgegaan zijn).

Het levensrad toont de 12-voudige keten van ontstaan van afhankelijkheid. In het centrum vinden we de drie vergiften, de drie verstoorde emoties (begeerte, haat, onwetendheid soms uitgebreid met jaloezie en trots) die, als ze bewust ingezet worden, heftig karma produceren. De haan symboliseert Begeerte, de slang Agressie, het varken Onwetendheid. Rond de drie vergiften zit een cirkel met een witte kant en een donkere kant en daarmee wordt karma uitgebeeld. Het wiel wordt vastgehouden door de klauwen van de heer des doods.

Je weet nooit welk karma op welk moment uitrijpt dus de aanname dat je je als mens ontwikkelt richting het godenrijk klopt niet. Dat verklaart gelijk de afkeer die de boeddhisten voelen naar samsara toe. Je kunt ook net zo goed in een hellenrijk terecht komen en vandaaruit naar het godenrijk en dan weer het mensenrijk. Welk karma op welk moment uitrijpt daar heb je als mens heel weinig controle over. Dit is geen willekeur maar de wet van karma.

Alles wat wij kennen is in causaal verband ontstaan, in oorzakelijk verband en bestaat daarom niet op zichzelf. Als een mens onwetend is kunnen karmische zaadjes actief worden, en als die actief worden dan kan er een wedergeboortebewustzijn ontstaan, als er een wedergeboortebewustzijn is dan ontwikkelen zich naam en vorm, als een embryo zich ontwikkelt dan ontwikkelen zich de zintuigen, als de zintuigen zich ontwikkelen is er een voorwaarde voor contact, als er contact is, is er gevoel (leuk niet leuk, kan me niet schelen), als er gevoel is dan is er begeerte, als er begeerte is dan is er grijpen en gehechtheid, enz.

Karma en reïncarnatie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zit er iets tussen sterven en opnieuw geboren worden? Een seconde, een eeuwigheid of is het een tijdloos iets? Aanvankelijk dacht men van niet. Later beschreef men een tussenstaat met een duur van 7 x 7 weken. Dit is een symbolisch getal, dus het gaat niet precies om 49 dagen.

Je bouwt (goed of slecht) karma op door te spreken (verbaal), te handelen (fysiek, lichaam) of te denken (mentaal). Alle drie worden ze anders gewogen (iemand slaan is erger dan iemand uitschelden of slecht over iemand denken). Toch draait alles om de intentie en de wilsbekwaamheid van een persoon. De theosofen zeggen: het motief is alles.

Karma is niet overdraagbaar, je kun het niet ontlopen. Als de condities juist zijn, komt karma tot rijping. Je kunt het niet compenseren, goed karma heft slecht karma niet op. Als je slecht karma hebt opgebouwd zal je het door lijden moeten opbranden. Dat gebeurt ook als je prettige dingen ervaart, dan brand je goed karma op.

Karma kan in hetzelfde leven rijpen maar vaker slaat het een leven over. Dat is vervelend, je weet nooit wat je krijgt. Als je sterft, heb je geen idee welk karma in je volgend leven actief gaat worden. Dit is de reden dat boeddhisten investeren in prettige, gunstige omstandigheden tijdens het overgangsproces. Men herinnert de stervende aan goede dingen uit zijn leven, hangt meditatiebeelden voor hem op, creëert een prettige sfeer. De laatste gedachte, het laatste moment van bewustzijn wordt als heel belangrijk gezien.

Het summum is om vrij te worden van karma, de macht van karma als het ware te breken, zodat je kunt kiezen om terug te komen.

Veel dank aan Henk Blezer voor deze buitengewoon boeiende lezing die zeker aanleiding geeft tot nadere verdieping in dit complexe onderwerp.

Lezing Pythagoras, Loge Den Haag TVN

Pythagoras, zoveel meer dan “de man van de beroemde stelling”

Op maandag 5 februari hield Hans van Aurich in onze loge een lezing over Pythagoras en de Delphische Mysteriën.

Iedereen in heel Europa kent de naam van de Griek Pythagoras; velen hebben op school zijn wiskundige stelling geleerd. Na zo’n 2500 jaar heeft hij nog niets aan roem ingeboet.

Maar Pythagoras heeft veel meer gedaan dan zijn stelling ontwikkelen; hij stichtte zijn eigen School, gelegen in Croton in het zuiden van Italië. In die tijd was dat gebied een Griekse kolonie. Deze mysterieschool werd de school der Pythagoreeërs genoemd en had vele volgelingen. Men bestudeerde er o.a. astrologie, meetkunde, muziek. Getallenleer, in het bijzonder de getallen 1,2,3,4, en hun verhouding, was zeer belangrijk. Al deze vakken hadden een zintuiglijke en een geestelijke component, maar het doel was vooral de geestelijke kennis verder te ontwikkelen.

Het ‘Ken Uzelf – en gij zult het heelal en de goden kennen’ van de tempel van Delphi was (en is nog) de leidraad van het leven.

Pythagoras heeft veel gereisd. Hij verbleef lange tijd in Egypte en ook in India. Zijn leer en die van de Indiase wijsgeren vertonen overeenkomsten. Hij was een bijzondere, zeer wijze ziel. Al vroeg werd hij vegetariër en dronk hij uitsluitend water. Hij stelde al dat de aarde rond was. Ook was de School monotheïstisch, ondanks de uitgebreide Griekse godenwereld.

Aan hem worden de Gulden Verzen toegeschreven, een aantal leefregels en aanwijzingen, waar de leerling zich aan moest houden en ze toepassen, voor hij de ‘Eed van Pythagoras’ kon afleggen.

Na een aantal zeer succesvolle jaren in Croton groeide er langzamerhand weerstand en onbegrip bij de burgers van de stad. Uiteindelijk werd de toestand gevaarlijk en vluchtte Pythagoras en de pythagoreeërs. Gebouwen werden in brand gestoken. Dat was het einde van de mysterieschool als instituut. Maar de ideeën werden verspreid over heel Griekenland en vonden later weer vaste grond bij Plato.

Lezing door Hans van Aurich: Pythagoras en Delfische mysteriën

5 februari 2018 ‘Pythagoras en Delfische mysteriën’ door Hans van Aurich

De school van Pythagoras en de Delfische Mysteriën hebben de westerse wereld een bijzonder erfgoed geschonken. Het is opmerkelijk hoeveel men hiervan in het westerse gedachtegoed terugvindt.

We kennen Pythagoras van de methode van lengtemeting, bekend als de stelling van Pythagoras. De stelling is inderdaad van hem afkomstig maar zeker niet de belangrijkste vrucht van zijn geniale brein. Met de stelling – hoe nuttig ook – is de mensheid stellig minder gegeven dan met het samenvattende beeld van de schepping en de mens dat gedurende vele eeuwen het levenspatroon van de pythagoreïsche genootschappen bepaalde.

Belangrijke punten hierin, zoals de reïncarnatieleer en de drievoudige structuur van de kosmos en de mens, zijn voor velen altijd geldige waarheden. Deze drievoudigheid vond men al terug in het opschrift van de tempel van Delfi:

Ken uzelf – en gij zult het Heelal en de Goden kennen.

Wij zien ernaar uit u in de Loge te begroeten voor deze bijzondere avond. Voor leden is deze lezing gratis toegankelijk. Niet leden betalen € 6,- toegang (inclusief een kopje koffie of thee met wat lekkers).