Tussen extase en hysterie

Verslag van de lezing van Rico Sneller over de Duitse filosoof Ludwig Klages, hedendaags filosoof van de ziel, op maandag 9 maart 2020.

Ludwig Klages leefde van 1872 tot 1956. Een bijzondere ‘filosoof van de ziel’, die echter op de achtergrond is geraakt door de bekendheid van andere filosofen uit zijn tijd, zoals Wittgenstein en Heidegger.

Naar de mening van Rico is dit jammer, omdat zijn filosofie juist in de huidige tijd zo goed van pas kan komen, temeer als je ‘hysterie’ nu vertaalt door ‘burn-out’.

Klages voert een pleidooi voor de bewustloze, zuiver affectieve toestand die voorafgaat aan elk actief denken en willen, de ziel, het reservoir waaruit wij kunnen putten: in kunst, religie (spiritualiteit) of filosofie. Hiervoor hebben wij vaak een extatische ervaring nodig.

Een extatische ervaring is iets dat alleen uit de eigen ervaring kan ontspruiten en ruimte- en tijdoverstijgend is, en die alleen achteraf kan worden geanalyseerd en waarvoor wij eigenlijk geen termen hebben.

De hysterie (of burn-out) is de terugslag die je krijgt door een innerlijke drang om te scheppen en die opgeroepen wordt door het gevoel van onvermogen om de ervaring te hebben. Men kan dus zijn creativiteit niet kwijt en men kan zich niet ontplooien.

Klages heeft ook grote kritiek op de hedendaagse cultuur en de verwoesting van de natuur, zoals buiten ons als in ons. Het gaat hier volgens Klages om één en hetzelfde, de ’levenskracht’.

Wij dienen een filosofie te ontwikkelen waarbij zaken opnieuw worden bezield, zodat wij ze opnieuw tegemoet kunnen treden, door middel van bijvoorbeeld poëzie en symboliek en daardoor weer de levenskracht aan kunnen boren.

Ook keerde hij zich tegen de wetenschappelijke overtuiging dat waarneming plaatsvindt tussen twee objecten: de waarnemer en de buitenwereld. De menselijke ervaring is echter anders. Een wetenschappelijke objectieve werkelijkheid is onmogelijk. Waarnemen is het ondergaan van een (levens)stroom, het ondergaan van het waargenomene.

De depressieve mens is het contact met de buitenwereld kwijtgeraakt, hetgeen ook typisch is voor onze huidige tijd. Het wereldbeeld is verwetenschappelijkt, waardoor de mens zijn levensbestemming niet meer kan realiseren. Dat contact moet echter opnieuw worden gelegd en doorleefd.

In een eerdere lezing van Rico vorig jaar besprak hij Plotinus. Deze filosoof stelde de geest boven de ziel. Klages ziet het echter anders: Geest versus ziel. De geest is iets problematisch en de ziel is daarvan het slachtoffer. Het zijn twee bewustzijnstoestanden, waarbij je de geest kan zien als de ‘stok in het wiel’, die de samenhang onderbreekt. De geest, het ik, is een probleem. Het blokkeert het gevoel onder het mom van redelijkheid en/of de wil.

De ziel is een bewustzijnsniveau waarmee je wel of niet contact hebt, waarbij het lichaam de manifestatie is van de ziel.

En natuurlijk is er over deze zielsfilosoof nog veel meer verteld door Rico. Om zelf meer te weten te komen over de filosofie van Klages wijst Rico op twee Nederlandse boeken waarin o.a. over de filosofie van Ludwig Klages is geschreven t.w.

-Pluraliteit van de levenskunsten, geschreven door Tatjana Kochetkova, Nelleke Canters en Rico Sneller en

-Rechtvaardigheid, Persoon en Creativiteit (personalisme in recht en politiek) door Claudia Bouteligier en Timo Slootweg.

 

lezing Gevallen Engelen, Sandra van Dalen

Een bezoek aan Mont Saint-Michel inspireerde me tot een zoektocht naar gevallen engelen

Sandra van Dalen geeft ene lezing in de Loge Den HaagOp 24 februari hield Sandra van Dalen een lezing over gevallen engelen.

Voor de pauze vertelde Sandra dat haar fascinatie met het onderwerp gevallen engelen is ontstaan na een bezoek aan Mont Saint-Michel in Frankrijk, toegedicht aan de engel Michael. Dat leidde tot een zoektocht hierover in de Geheime Leer in samenhang met andere tradities en geschriften, waarvan zij haar bevindingen via een interessante diapresentatie heeft gepresenteerd.

Zij verwees naar de Geheime Leer Deel 1 waarin het begrip gevallen engelen 9 keer en naar Deel 2 waar het thema maar liefst 23 keer wordt genoemd, en waarin verschillende benamingen voor gevallen engelen voorkomen, o.a. Elohim, Nephelim., Zonen van God zoals vermeld in Genesis 6, Satan, Asura’s, Pitar, Deva’s, Draken en tot slot de Mensheid zelf.

lezing Gevallen engelen, door Sandra van Dalen Sandra refereerde aan de uiteenlopende teksten die mevrouw Blavatsky in de Geheime Leer ter zake schreef met bijhorende verwijzingen naar religies, oude culturen en wijsheidsgeschriften vanuit een filosofische, esoterische, fysiologische, antropologische, historisch/geologische en allegorisch/symbolische benadering. Al met al om tenslotte te constateren dat er niet een eenduidige betekenis van gevallen engelen is te geven, maar dat e.e.a. uitnodigt tot verdere studie en diepgaand onderzoek.

Na de pauze was er gelegenheid tot vragen en opmerkingen waarbij de landelijke voorzitter Wim Leys een uitgebreid verhelderend theosofisch betoog hield over de betekenis van de zondeval van de mens als geestelijk wezen die een stoffelijk lichaam aanneemt en dientengevolge aan dood en geboorte en tweeslachtigheid werd onderworpen. Het Adam en Eva verhaal dus.

Afgesproken is dat toehoorders een samenvatting van de presentatie van Sandra alsmede het uitgewerkte verslag van de inbreng van de voorzitter via de secretaris van TVN Loge Den Haag per mail toegestuurd zullen krijgen.

Lezing Hans van Aurich over de Tarot

Symbolen zijn een objectieve weerspiegeling van de grondstructuur van de werkelijkheid

Op maandag 17 februari j.l. hield Hans van Aurich in onze loge een lezing over de Tarot. Vorig seizoen hield Frank Tuinstra al een lezing over dit onderwerp en op ons verzoek ging Hans hier verder en dieper op in.

De tarot is een heel oud ‘kaartspel’. Er zijn 22 kaarten, plaatjes met een voorstelling. Je kunt de kaarten op meerder niveaus en op meerdere manieren gebruiken. Iedere kaart zit vol met symbolen, die vol betekenis zijn. En elk symbool heeft een boodschap. Wij kennen dat ook in het dagelijks leven.

Lezing Hans van Aurich over de TarotDenk maar aan een rond verkeersbord met een rode rand. Dat zegt ‘het mag niet, verboden’. Is het verkeersbord blauw, dan zegt het ‘dit moet’. Ook dit zijn symbolen, die ons zonder woorden de betekenis geven, wat wij heel gewoon vinden; wij zijn daarin geconditioneerd.

Symboliek is een taal die het onderbewuste begrijpt. Symbolen zijn een objectieve weerspiegeling van de grondstructuur van de werkelijkheid. De Tarot is dus eigenlijk een Inwijdingsboek. Maar om de betekenis van wat we zien te begrijpen is veel oefening nodig.

Lezinge Hans van Aurich over de TarotEr zijn Tarotkaarten in vele uitvoeringen. De bekendste is die van Sir Arthur Waite. Hans liet ons ook het boek en de kaarten zien van Paul Foster Case, stichter van een westerse mysterieschool. Hij heeft de beelden iets aangepast. Op kaart nr 8 (zie foto) genaamd Kracht zien we twee keer een vrouw met een leeuw. In de kaart van Waite heeft de leeuw de staart tussen de benen (=onderdanigheid) en drukt de vrouw de bek van de leeuw dicht (beheersing). In de kaart van Case heeft de leeuw de staart omhoog (vriendschap) en wordt alleen de bek vastgehouden, zonder geweld. Ook zijn vrouw en leeuw daar samen in de bloemen gehuld. Er is dus geen afgescheidenheid, zoals bij Waite.

De kleuren hebben ook vaak een betekenis. De rode leeuw duidt op de lagere krachten. Het gaat erom dat we onze lagere krachten leren transformeren. Universele liefde overwint de lagere emoties.

De slang uit Genesis, de verleider, duidt op de val uit de Eenheid in de stof. Ook in de heraldiek zien we adelaars en leeuwen uit de Tarot. Zo heeft Hans heel veel details benoemd en uitgelegd. De Tarot is een mooi middel om met ons onderbewuste in dialoog te gaan en onszelf te leren transformeren. Daar gaat het om!

Veel dank Hans, voor deze boeiende avond.

Contact met overleden dierbaren, kan het en hoe zou het werken?

Hans Gerding begon door twee vragen op te werpen m.b.t. genoemde ervaringen:

1. Kan het?
en
2. Als het kan, hoe zou het dan werken?

De lezing tot aan de pauze werd gehouden vanuit een trancendentale en spirituele denkrichting en de implicaties ervan voor het rouwproces. Hij vervolgde met het citeren van de filosoof Fechner die zei dat het leven op 3 verschillende niveaus kan worden ervaren:

• als ongeborene op de aarde waarna de fase komt van de geboorte van leven op aarde,
• welke fase weer wordt beëindigd door de dood,
• wat weer de geboorte naar een nieuwe levensfase is.

Na de dood wordt het lichaam in de aarde begraven net als de placenta na de geboorte. Er zijn dus 2 momenten van geboren worden en 3 manieren van op de aarde gevestigd zijn.

Ad 1
Hans heeft zich verdiept in schrijvers en casuïstiek over deze buitengewone ervaringsthematiek zoals Kant, Swedenborg en Jung tot aan mystiek en kwantumfysica toe. Hij heeft zich beziggehouden met het doen van wetenschappelijk experimenteel onderzoek aan het parapsychologisch instituut door grensoverschrijdende ervaringen op te roepen onder gecontroleerde omstandigheden in het laboratorium om deze zo statistisch aan te tonen.

Hij lichtte e.e.a. toe met voorbeelden zoals het bestaan van onlichamelijke geesten als niet gekende onmogelijkheid, d.w.z. dat we niet kunnen aantonen dat het niet zou kunnen en dat er aan gene zijde een wereld kan bestaan met engelen en geesten van overledenen.

Hans wijst vervolgens op de visie van Jung dat de dood net zo belangrijk is als de geboorte en dat de menselijke psyché de bijzondere kwaliteit bezit om over de grens van ruimte en tijd heen te gaan en beelden kan krijgen vanuit de toekomst.

Daarbij wijst Hans ook op de gecontroleerde experimentele parapsychologie als bewijs waarbij hij refereerde aan non-lokaliteit vanuit de kwantumfysica, het feit dat dingen gelijktijdig gebeuren en met elkaar samenhangen wat eigenlijk de facto niet kan, maar toch ook wel omdat er op subatomair niveau non-lokale correlaties bestaan die in wezen paranormale verschijnselen op macroniveau zijn.

Er zijn ook grensoverschrijdende verschijnselen op lichamelijk niveau, de uittredingen. Maar ook ervaringen vanuit subjectieve innerlijke binnenwereld versus objectieve uiterlijke buitenwereld. De spontane subject-object relatiegrens kan worden overschreden bv. bij synchroniciteit of werkzame psychokinese i.v.m. spontane poltergeist-verschijnselen.

Bij synchroniciteit gaat het om betekenisvol toeval dat toegesneden lijkt op het persoonlijke leven, maar eigenlijk een gelijktijdigheid van twee gebeurtenissen is, die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Echter de betekenis ervan verbindt die twee gebeurtenissen waardoor de subject- object relatiegrens overschreden wordt.

Ad 2
Het tweede punt is hoe zou het dan werken? Hans spreekt over 3 casussen van bv. ervaring van zichzelf aan het plafond zien hangen en/of zichzelf zien liggen, of door een muur kunnen lopen naar het appartement van de buurman en die later overdag gaan bekijken en zien dat het huis er precies uitziet zoals gezien tijdens de uittreding.
Na zulke uittredingservaringen zijn de mensen niet meer bang voor de dood nadat men is teruggekeerd in het lichaam. Hier is dan sprake van een belichaamd voortbestaan, m.n. van een astraal belichaamd voortbestaan. Het astrale is een tussengebied tussen levenden en andere soorten van bestaan, waarin men elkaar kan waarnemen (lees meer hierover in ‘Uittredingen’ van Robert A. Monroe).

Vanuit de gerichtheid op de aarde is er dus contact van overledenen mogelijk met nabestaanden. Een participatie aan de gewone werkelijkheid waar we met elkaar contact hebben is binnen een bepaalde bandbreedte van een bepaalde bewustzijnspositie die we innemen in het leven, maar onder en boven die bandbreedte is er ook contact mogelijk met andere gebieden/sferen waarmee een interactie kan plaatsvinden. Dat valt ook onder een niet gekende onmogelijkheid, zoals leven na de dood dat is.

Bij transcendentie, oftewel het grens overstijgende, kom je terecht bij jezelf. Waar je het controleerbare verlaat en in een andere sfeer terecht komt, waar je veel kunt leren over bijna dood ervaringen, waar je uit je lichaam gaat.
Ervaringen vertellen dat je door een tunnel gaat, een levenspanorama aan je voorbij ziet gaan, op een drempel komt waar je overleden dierbaren ziet staan en bij een soort liefdevol levend licht komt dat zich tot je wendt en zegt dat het je tijd nog niet is en terug moet. Een soort mystiek moment dus.

Hans gaf voorbeeld van een blindgeboren vrouw (Vicki Noratuk, zie filmpje op YouTube) die tijdens een bijna-doodervaring opeens kon zien. Tijdens een bde komt je in een soort platonische sfeer van een leerveld terecht. Je voelt hoe jouw woorden en handelingen tijdens je leven voor de ander voelde en krijgt als het ware een spiegel qua moreel-ethisch gedrag voorgehouden als leermoment, wat een goede impact heeft op het rouwproces.
(Lees hierover in Eindeloos Bewustzijn van Pim van Lommel en de onderzoeksresultaten van dr R.A. Moody).

Na de pauze werd ingegaan op vragen. Gesteld werd dat grensoverschrijdingen m.b.t. ervaringen van contact met overleden dierbaren, niet in strijd zijn met natuurwetten vanuit de kennis van het parapsychologisch experimenteel meetbare onderzoek.

De pijnappelklier houdt ons gezond en zorgt voor innerlijke groei

De avond werd geopend met een geleide meditatie om ons te aarden en te beschermen door ons in contact te brengen met de alomvattende liefdesenergie. Daarna werd de lezing in twee delen ingedeeld: voor de pauze een uiteenzetting over de betekenis van de pijnappelklier voor onze gezondheid en na de pauze een uiteenzetting over de betekenis van de pijnappelklier voor onze spirituele, geestelijke bewustzijnsontwikkeling.

Uitgelegd werd dat de zeer kleine pijnappelklier ligt in het centrum van de hersenpan en dat deze o.a. vanuit het aminozuur tryptofaan twee hormonen aanmaakt, serotonine en melatonine. Dit aminozuur moet uit het voedsel worden gehaald (o.a. bananen en noten) omdat we het niet zelf aan kunnen maken.

Dag- en nacht ritme met serotonine en melatonine

De pijnappelklier is verbonden met onze ogen en ziet of het licht of donker is om ons heen, dus of het dag of nacht is. Het hormoon serotonine reageert op licht en houdt ons wakker en wordt als zodanig het waakhormoon genoemd. Te weinig daglicht (denk aan het hoge Noorden) zorgen voor een tekort aan serotonine, wat kan leiden tot depressie en verstoring van het dagelijkse ritme.

Het hormoon melatonine (slaaphormoon) gaat werken als het donker wordt. Deze hormonen beïnvloeden de hersenen via de bloedbaan en het ruggenmergvocht. Als zodanig regelt de pijnappelklier dus onze neurobiologische klok die achter de oogzenuwkruising ligt (hypofyse).

Immuunsysteem

Melatonine is essentieel voor de witte bloedcellen en ons immuunsysteem. Een tekort hieraan ontstaat bijvoorbeeld door in de avond te lang blootgesteld te zijn aan kunstlicht of blauw licht (tv, pc, mobiel)). Dit kan leiden tot ziektes en gezondheidsproblemen vanwege een slecht functionerend immuunsysteem, met als mogelijk gevolg een chronisch vermoeidheidssyndroom, angsten, depressies en problemen om in slaap te vallen.

Zaak is een juiste balans te vinden tussen de waak- en slaaphormonenproductie. Massage van de beide bovenste zenuwknopen in de holtes van het achterhoofd onder de schedelrand stimuleert de werking van de pijnappelklier. Een goed werkende pijnappelklier kan het lichaam verjongen en het verouderingsproces vertragen door afgifte van antioxidanten.

Nano-kristalletjes en ontkalking

In de pijnappelklier zitten piepkleine nano-kristalletjes, calciet, apatiet en magnetiet, die gevoelig zijn voor elektrische en aardmagnetische velden met geladen deeltjes, die nadelig effecten kunnen hebben op ons lichaam, onze hersenen en het DNA. Een pijnappelklier kan verkalken, bijvoorbeeld door opname van te veel aluminiumzouten in deodoranten of te veel fluoride in tandpasta. Dit kan leiden tot slapeloosheid, slechte oriëntatie en vermoeidheid want de pijnappelklier is ons biologisch kompas. Ontkalken kan door middel van een chlorellakuur, drinken van biologische citroensap in lauw water of gebruik van appelciderazijn. Ook meditatie en mantra zingen helpen hierbij.

Bewustzijnsverruimende hormonen

De rol van de pijnappelklier in veranderende bewustzijnsstaten werd na de pauze uiteengezet. Vlak voor de droomfase tijdens de slaap en ook vlak voor we in meditatie een bewustzijnsstaat ingaan waarin we innerlijke beelden gaan zien, klanken gaan horen, direct gaan weten en mystieke ervaringen kunnen hebben, wordt het slaaphormoon melatonine door de pijnappelklier omgezet in een drietal psychoactieve, psychedelische bewustzijnsverruimende hormonen.

Deze zijn pinoline, dat celherstel bevordert, 5-MeO-DMT oftewel Akashon dat veel licht geeft en DMT dat tevens ons gezichtsvermogen uitbreidt tot in het infrarood en ultraviolet.

Ze brengen effecten in onze cellen teweeg door zich te binden aan de serotonine receptor op het celmembraan van hersenneuronen waarna deze complexe signalen naar de duizenden met hen verbonden neuronen sturen. Als er maar genoeg elektrische signalen door een bepaald hersencircuit heen gevuurd worden, wordt dit circuit versterkt en ontstaan er nog meer verbindingen tussen de cellen. Deze bovengenoemde psychedelische pijnappelklierhormonen stimuleren neuroplasticiteit en beïnvloeden zelfs het DNA. Ze maken het mogelijk om andere lagen van de werkelijkheid en onszelf te ervaren.

Onderzoek van de Nederlandse cardioloog Pim van Lommel naar bijna-doodervaringen en de belevenissen van de Amerikaanse neurochirurg Eben Alexander na terugkeer uit zijn coma, wijzen duidelijk genoeg op het feit dat wij een lichaam met een brein hebben maar dat ons bewustzijn los van het lichaam kan bestaan.

Meditatie

Regelmatig mediteren helpt ons ook ons bewustzijn te verruimen en ons venster op de werkelijkheid te vergroten door ons brein als filter open te draaien waardoor er meer verbindingen worden aangelegd tussen de neuronen in de hersenen m.n. in die circuits die te maken hebben met het voelen van liefde, compassie, rust, innerlijke vrede, concentratie, oplossen van ego-grenzen en het ervaren van eenheid met het Al. Ook ademhalingsoefeningen kunnen daartoe bijdragen.

Saskia eindigde haar lezing dan ook met de stelling dat de mens een geestelijk wezen is gehuld in een stoffelijk kleed om aldus de hierboven vermelde bewustwordingsgroei te kunnen realiseren. De avond werd afgesloten met vragen en antwoorden.

 

‘Het koninkrijk is binnen in je en buiten je, maar je ziet het niet’.

Op 11 november jl. gaf Marianne Plokker in onze loge een lezing met als onderwerp: Het vroege Christendom.

De eerste eeuw van onze jaartelling. Maar we kregen ook zicht op de vele honderden jaren geschiedenis die eraan voorafging.

Het Oude Testament wordt veelal gezien als de geschiedenis van het Joodse volk, dus als historisch. Maar de Bijbelboeken zijn niet historisch betrouwbaar. In de loop der eeuwen zijn ze meerdere malen herschreven. Het lijkt alsof Jahweh altijd de enige god was voor het Hebreeuwse volk, maar dat is een herschreven versie van latere rabbi’s. Aanvankelijk regeerde in het nabije oosten de Moedergodin, die zich later splitste in een mannelijk en een vrouwelijk aspect. De vereniging van de polariteiten mannelijk/vrouwelijk bleef lang bestaan en was essentieel voor de vruchtbaarheid van het land.

In de 10e eeuw voor Chr. bouwde Salomo de eerste tempel in Jeruzalem. Hier werd aanvankelijk niet alleen Jahweh, maar ook andere goden vereerd. Ook heeft het volk altijd nauwe banden gehad met Egypte en leerde daar vele goden kennen, die veel invloed hadden.

Na de dood van Salomo viel het land uiteen in twee koninkrijken met grote verschillen: Het noorden, Israël, was voornamelijk landbouwgebied met een vruchtbaarheidsreligie en er werden meerdere goden vereerd. Het zuiden, Judea, was deels woestijn en richtte zich vooral op Jahweh, die oorspronkelijk een stamgod uit de woestijn was. Met de verovering van Israël door Babylon verdween een groot deel van de joodse elite (de Babylonische ballingschap). De terugkerende joden namen een strikt monotheïsme mee terug. Men vond dat het joodse volk op de verkeerde weg was en zich te veel had vermengd met andere volken. De priesters legden een etnische zuivering op en de geschiedenis van het Hebreeuwse volk werd weer herschreven; vooral zichtbaar in de boeken Koningen en Kronieken. In de eeuwen daarna waren er vele conflicten en oorlogen. Palestina werd een smeltkroes van volken met zeer verschillende culturen en religies.

Ook ten tijde van Jezus’ geboorte was het nog zeer onrustig in Palestina. Het stond onder Romeins bewind. Jezus was een jood uit Galilea, een gebied in het noorden, met profeten, vrijdenkers en opstandelingen. Het lag ver van Jeruzalem en men ging wat losser om met de wet en men sprak Aramees. Er woonden esoterische sekten zoals de Essenen, Nazireeërs en Hasidim. Jezus was geen eenvoudige boer of handwerksman, zoals hij vaak wordt afgeschilderd (het Aramese woord voor handwerksman, ‘naggar’ betekent ook ‘geleerde’.) Hij zag zichzelf als profeet en leraar en noemde zichzelf nooit Messias. Veel volgelingen zagen hem wel zo en hoopten dat hij het land zou bevrijden van de Romeinen. Hij moet hoogopgeleid zijn geweest, mogelijk bij de Essenen.

Over de tijd tussen zijn 12e en zijn 30e (doop in de Jordaan) weten we niets met zekerheid, hetgeen aanleiding geeft tot allerlei speculaties. Vermoedelijk is hij ingewijd in de mysteriën in Egypte. De esoterische benadering zegt dat Jezus de Christusgeest naar de aarde moest brengen deze daalde op hem neer bij de doop door Johannes in de Jordaan. Hij moet dus wel een hoge ingewijde zijn geweest. Hij bracht een ‘nieuwe’ leer naar de aarde, die van de Liefde. Hij predikte over het ‘Koninkrijk’, dat niet van deze aarde was.

‘Het koninkrijk is binnen in je en buiten je, maar je ziet het niet’.

De weg ernaar toe begint met zelf je verantwoordelijkheid te nemen als individu; een goed mens zijn (zie foto). Hij sprak in gelijkenissen voor het volk; met de discipelen sprak hij opener over zijn missie. Hij kon rechtstreeks werken met de Christuskracht, waarmee hij wonderen verrichtte, die later de kracht van de Heilige Geest genoemd zou worden. Om die kracht te aarden moest hij sterven. Hij had een nauwe (spirituele) band met Maria Magdalena, wat voor sommige apostelen moeilijk te verteren was en voor de kerk helemaal ontoelaatbaar was; reden waarom zij in het Nieuwe Testament als een zondige vrouw werd neergezet.

De eerste christenen waren joden. Zij zagen Jezus als een rechtvaardige, wijze profeet. Er ontstonden verschillende groepen die zijn boodschap mondeling uitdroegen op verschillende manieren. Later, toen de eerste generatie volgers was uitgestorven, ontstond de behoefte om het schriftelijk vast te leggen. Het beeld van Jezus en zijn leringen veranderde overeenkomstig de zich ontwikkelende ideeën. De joodse Jezusbewegingen ontwikkelden zich als scholen van denken, niet als religieuze bewegingen. Veel groepen sloegen een gnostische richting in. Er ontstonden verschillende evangeliën.

Paulus, een hoogopgeleide farizeeër, was aanvankelijk een fel bestrijder van de nieuwe christengemeenschappen, maar ontmoette volgens eigen zeggen Christus Jezus in een visioen op weg naar Damascus en werd bekeerd. Hij hield er eigen ideeën op na, zag Jezus Christus als de Zoon van God en de gemeenten als het ‘nieuwe Israël’. Alle mensen waren volstrekt gelijk en vrij in de geest en iedereen kon zoon of dochter van God worden. Hij werd de apostel voor de niet-joden. Zijn Handelingen der apostelen en de Brieven aan de diverse gemeenten hebben grote invloed gehad.

In het jaar 66 brak de Joodse opstand uit tegen de Romeinen. Jeruzalem werd ingenomen en de tempel verwoest. Ook in Egypte braken opstanden uit. Dat was het einde van de grote joodse gemeenschap in Alexandrië. Ook de enige joodse tempel buiten Jeruzalem werd verwoest. Alle niet-orthodoxe joodse opvattingen werden verboden en uit de geschriften verwijderd. Daardoor lijkt het alsof het joodse volk altijd monotheïstisch is geweest. Ook in de christengemeenten ontstond meer behoefte aan eenheid. Daar gingen de kerkvaders mee aan de slag. Al snel werden de gnosis en allerlei andere opvattingen verketterd.

Joden en christenen gingen definitief hun eigen weg.

Marianne, veel dank voor deze boeiende avond!

De spirituele erfenis van de Graaf van Saint-Germain

lezing in Loge Den Haag TVN door Caroline de WestenholzOp maandag 28 oktober gaf Caroline de Westenholz in onze loge een lezing met als onderwerp: Het esoterisch centrum van Nederland. Zij begon met het tonen van een bijzondere plattegrond van Den Haag.

Daarop is duidelijk zichtbaar hoeveel esoterische plekken er op een kluitje bij elkaar liggen rondom ons eigen gebouw. Vlak om ons heen (alle rode punten) zien we de Rozenkruizers, de Vrijmetselaars (vele verschillende loges én een museum), de Soefi’s, de Antroposofen, Theosofen, het Sweedenborgh gebouw, 3 yoga studio’s en nog meer. Toch heel bijzonder. De meeste van deze plekken zijn ontstaan rond de vorige eeuwwisseling.

Waarom ligt dat allemaal zo dicht bij elkaar, in een straal van 1 km rond het Vredespaleis? Is dat toeval?

Den Haag is ook de stad van de Indische repatrianten. Deze mensen namen vaak hun Indische personeel mee terug naar Nederland. En in Indonesië heeft men contact met overledenen en is men vertrouwd met geesten e.d.

Denk maar aan het boek van Louis Couperus, die lange tijd daar woonde en ‘De Stille Kracht’ schreef. Die sfeer werd meegenomen naar hier en heeft zeker invloed gehad. Er werden seances gehouden, zelfs tot verrassing van Caroline door haar eigen betovergrootmoeder, zoals ze ontdekte tijdens haar onderzoek naar dit onderwerp.

Het esoterisch centrum van NederlandMaar volgens de esoterische groepen zelf was er nog een belangrijke reden. De esoterische verenigingen vertelden bij navraag dat de belangrijkste reden het bezoek was van de Graaf van Saint-Germain (‘heilige broeder’) aan Den Haag in de 18e eeuw. Volgens de overlevering zou hij op een heuvel in de tuin van het huidige Vredespaleis een visioen hebben gehad dat dáár de meest mystieke plek was van heel Europa. Die heuvel, genaamd Parnassusheuvel, is nog steeds zichtbaar op dat terrein.

Saint-Germain was een bijzonder iemand. Hij leefde van 1712 tot 1784 en zou de zoon zijn van prins Rakoczy van Transsylvanië. Hij was amateurwetenschapper, muzikant, linguïst, en volgens sommigen ook alchemist. Ook was hij Grootmeester bij de Vrijmetselaren, Ingewijde bij de Rozenkruizers en een Meester bij de Theosofen. Veel verhalen over hem doen de ronde en niet alles staat vast. In de archieven is niets te vinden hierover, maar dat is niet vreemd, want esoterische zaken werden niet opgeschreven en publiek gemaakt.

Maar zeker is dat hij meerder keren in Den Haag is geweest. Hij was te gast op Sorghvliet, het gebied waar Jacob Cats zijn verblijf had gehad, bij Graaf Willem Bentinck, die heel positief over hem was. Een prachtig gebied, met ook een Parnassusheuvel, een labyrint, een dierentuin en boomgaarden. Het is nog steeds een mooie plek en toegankelijk voor publiek, maar ziet er nu heel anders uit en de ingang is op een andere plek, aan de Scheveningseweg.

Saint-Germain had contact met de hoge adel in Frankrijk en Engeland en trachtte ook de oorlog tussen die landen te beëindigen. Dat viel niet goed bij de Franse koning en hij moest vluchten naar Engeland.

Later kwam hij weer terug naar Nederland. In totaal is hij vier keer een periode in ons land geweest. En zijn aanwezigheid hier werkt nog steeds na en heeft heel veel esoterische instellingen naar dit stukje Den Haag gebracht. Het is  zijn ‘spirituele erfenis’.

Een boeiende en levendige avond!

De schepping is de neerslag van de goddelijke harmonie

Op maandag 14 oktober heeft Ronald van Vierzen een lezing gehouden in onze loge, met als onderwerp: De Gulden Snede en het begrip Oneindig

De Gulden Snede is een bijzondere meetkundige verhouding die op vele gebieden voorkomt. Een lijn van A naar C wordt op punt B ‘gesneden’ in een bepaalde wetmatige verhouding. Het kleinere deel verhoudt zich tot het grotere als 1:1,618 , ofwel 1 staat tot de Griekse letter Phi. Maar ook het grotere deel A-B verhoudt zich tot de hele lijn als 1:Phi.

Op veel schilderijen kan je ‘gulden rechthoeken’ vinden. Seurat en ook Mondriaan gebruikten de Gulden Snede, al of niet bewust en in de renaissancetijd pasten Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rafael en andere kunstenaars het veelvuldig toe.

Men kan het terugvinden in de Notre Dame in Parijs en het Parthenon in Athene. Zelfs de Piramiden van Cheops zijn gebouwd in de verhouding van de Gulden Snede. Ook in het menselijk lichaam, gezicht, handen, armen, zijn deze verhoudingen te vinden.

Dat wij nog steeds zo geïnteresseerd zijn in kunst uit het verleden komt misschien wel door de gulden snede. Daardoor ontstaat harmonie en schoonheid. Waar haalden de oude meesters die kennis vandaan? In de Griekse tijd waren diverse mysteriescholen waar wiskundige verhoudingen werden onderzocht. Na jarenlange studie kon men geestelijk ingewijd worden.

Pythagoras stelde: ‘de grondslag van alle dingen is te vinden in getallen, figuren en getalsverhoudingen, waarvan je de maatgeving moet onderzoeken langs mathematische weg’. Hij zegt dus eigenlijk al dat de oorsprong/grondslag is te vinden in de geestelijke wereld en  uitdrukking is van de geestelijke wereld. Dat moesten de leerlingen ook in zichzelf onderzoeken en vinden; dan pas konden ze het waarnemen en de diepere zin ervan begrijpen. De schepping in de stof is dus een deel (afsplitsing) van de alles omvattende geestelijke wereld.

Overal kunnen we de verhouding het kleine tot het grote en het grote tot het totaal terugvinden. Het is bijzonder dat het getal Phi 1,618 eigenlijk veel langer is, eindeloos veel cijfers achter de komma heeft. Het is dus niet exact weer te geven, tot frustratie van veel wetenschappers. Datzelfde geldt voor het getal Pi, 3,14….., de verhouding middellijn tot cirkel. De geest drukt zich uit in de stof, maar laat zich er niet in vastleggen! De schepping is de neerslag van de goddelijke harmonie.

Na de pauze kwam het begrip oneindig aan de orde. Via sinus, cosinus en tangens, cirkel en diverse gradenberekeningen bleek dat het begrip oneindig een onjuiste term is. Het bestaat niet in de fysieke wereld; is eigenlijk een vertaling van de onstoffelijke geestelijke wereld. In wat genoemd wordt het middernachtelijk uur, kijkt men terug op het vorige leven en trekt daaruit conclusies voor het volgende leven; iets wat in de christelijk wereld was afgeschaft: er is wel een hiernamaals, maar niet een ‘hiervoormaals’.

Een bijzondere en boeiende avond, waarover we nog lang niet uitgepraat zijn, zoals bleek uit de vragen aan het eind van de avond. Reuze bedankt Ronald!

Werk aan de winkel! Oefen in het dagelijks leven …

Op maandag 16 september gaf Guido Lamot in onze loge een lezing over Krishnamurti en zijn eerste boekje: Aan de voeten van de meester. Hij was 13 jaar(!) toen hij het schreef. De titel gaat eigenlijk over hemzelf; hij heeft als kind al onderricht gekregen van de Meester. Maar het gaat ook over ons: hoe kunnen wij ons ontwikkelen en het Pad betreden? Waarop moeten we letten, wat moeten we beoefenen?

Noodzakelijk is dat wij ons ontwikkelen op de volgende vier terreinen: Onderscheidingsvermogen, Begeerteloosheid, Juist gedrag en Liefde.

Onderscheidingsvermogen wil zeggen dat wij zien wat belangrijk is en wat niet. Weten wat goed en verkeerd is en daarnaar handelen. Wat helpt ons (en de maatschappij) te groeien en wat is nutteloos? Waarop richten we onze aandacht en energie?

Begeerteloosheid is een wat ouderwetse term voor niet gehecht zijn aan … Verlangen naar, willen hebben, geld, macht, veel plezier, veel spullen, enzovoort. Het borduurt voort op het eerste punt, wat is belangrijk en wat niet? Veel mensen denken dat ze niets zijn zonder al die zaken.

Maar we moeten leren inzien dat dit allemaal ‘buitenkant’ is. We moeten naar binnen, wie zijn we echt? Dáár is wijsheid en inzicht.

Juist gedrag vloeit weer voort uit het vorige punt. Krishnamurti deelde dat in zes kenmerken in:  Zelfbeheersing in denken en  Zelfbeheersing in handelen, Verdraagzaamheid, Blijmoedigheid, Op één punt gerichtheid, Vertrouwen.

 

Werk aan de winkel! Het dagelijks leven geeft ons alle mogelijkheid tot oefening! Als we bewust met deze zaken bezig zijn dan groeien we flink en worden alle ‘buitenkant’ zaken vanzelf minder belangrijk.

Liefde, het laatste maar ook het belangrijkste punt! De basis van het universum en van het leven! Als wij leren ons hart te openen en open te houden, dan zou de wereld met sprongen vooruit gaan. We hebben die kwaliteiten in ons, maar moeten oefenen ze bewust te gebruiken. Dan zullen we erop letten geen levend wezen te kwetsen en zullen we anderen willen helpen. Dan zijn we dienstbaar aan anderen, zonder erbij na te denken. Dan focussen wij ons op het goede en geven ongemerkt het voorbeeld van hoe het óók kan.

Dank voor deze avond, Guido, en ook voor de humor die je er in verweven hebt.

Sprekers seizone 2018 2019 Loge Den Haag TVN

Onze eregalerij van sprekers van het voorbije seizoen

Loes Huijgens , Rico Sneller, Shanti van Wijk, José van der Loop
Ria Schopman, Mark Becking, Hans van Aurich, Marian van der Horst
Wim Leys, Hans de Back, Tim Wyatt, Guido Lamot

We kijken met heel veel plezier terug op het afgelopen lezingenseizoen. De zaal was regelmatig goed gevuld met enthousiaste bezoekers die ademloos luisterden naar de interessante presentaties van de sprekers. Heel veel dank daarvoor!

Het verheugt ons zeer dat een aantal van deze sprekers ook dit jaar weer present zullen zijn. Zo opent Guido Lamot traditiegetrouw het lezingenseizoen, dit jaar met de lezing ‘Aan de voeten van de meester’ over de bestseller van de jonge Krishnamurti. Ook Hans van Aurich heeft een boeiend onderwerp voor ons in petto, ‘De Tarot – Het Levensboek’. En Rico Sneller laat ons dit jaar kennismaken met de voor vele onbekende ‘Ludwig Klages, hedendaags filosoof van de ziel’.

In het lezingenarchief 2018-2019 kunt u niet alleen de inhoud van de lezingen teruglezen, maar is ook voor het gemak een link naar het verslag van de lezing onderaan ieder bericht geplaatst. Zo kunt u alvast in de stemming komen voor het nieuwe seizoen dat op 16 september begint!